Zaburzenia funkcji seksualnych są częstym, choć rzadko omawianym problemem u osób z SM. Warto skonsultować się z seksuologiem lub ginekologiem, ponieważ dostępne są zarówno metody farmakologiczne, jak i mało inwazyjne zabiegi, które mogą znacząco poprawić jakość życia intymnego.
Zaburzenia połykania mogą być wystąpić w SM. Natomiast jeśli się pojawią wymagają diagnostyki w kierunku innych chorób. Należy skonsultować się z gastroenterologiem oraz wykonać odpowiednie badania obrazowe.
Nie należy samodzielnie wprowadzać suplementów przy obniżonym poziomie białych krwinek. Konieczne jest ustalenie, etiologii limfopenii, która często może być związana z mechanizmem działania leku. W przypadku limfopenii i częstych infekcji niezbędna jest pilna konsultacja lekarska.
Przewlekłe zmęczenie jest częstym objawem w stwardnieniu rozsianym i znacząco wpływa na jakość życia. W pierwszej kolejności należy wykluczyć inne możliwe wtórne przyczyny zmęczenia, takie jak niedobory czy zaburzenia snu. Leczenie może obejmować odpowiednie leki, suplementację oraz modyfikację stylu życia.
Stosowanie plastrów antykoncepcyjnych jest bezpieczne u kobiet chorujących na stwardnienie rozsiane i nie ma przeciwwskazań do ich używania. Sama choroba ani jej leczenie nie obniżają skuteczności tej formy antykoncepcji.
Tak! Stwardnienie rozsiane bywa trudne do rozpoznania, zwłaszcza gdy przebiega w sposób nietypowy lub postępujący od początku. Objawy mogą przypominać inne schorzenia, np. zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa. Dlatego bardzo ważna jest diagnostyka często wymaga czasu i rozszerzonych badań.
Neuroborelioza może dawać objawy i zmiany w rezonansie podobne do stwardnienia rozsianego, dlatego kluczowa jest dokładna diagnostyka różnicowa, w tym badanie rezonansu magnetycznego mózgu i rdzenia kręgowego oraz badanie płynu mózgowo-rdzeniowego. Obecność zmian demielinizacyjnych w rdzeniu kręgowym jednak bardziej charakterystyczne dla SM.
Decyzja o zmianie leczenia zależy od wielu czynników, takich jak skuteczność terapii oraz aktywność choroby w badaniach obrazowych czy też tolerancja leku. Jeśli leczenie wysokoskuteczne jest dobrze tolerowane i nie obserwuje się progresji, nie ma konieczności jego zmiany. Warto poczekać i obserwować.
Tak! Choroby zapalne jelit mogą współistnieć ze stwardnieniem rozsianym. Istnieją terapie, które mogą być skuteczne zarówno w SM , jak i w chorobach zapalnych jelit. W przypadku Choroby Leśniewskiego-Crohna można stosować natalizumab, natomiast przy wrzodziejącym zapaleniu jelit ozanimod wydaje się być dobrym wyjściem. Dobór leczenia zawsze powinien być indywidualny i prowadzony we współpracy neurologa oraz gastroenterologa.
W pierwszej kolejności należy skoncentrować się na leczeniu onkologicznym. Terapie wysokoefektywne w stwardnieniu rozsianym silnie wpływają na układ odpornościowy i w czasie leczenia nowotworu powinny być wstrzymane. Po zakończeniu terapii onkologicznej możliwy jest powrót do leczenia SM. Decyzja podejmowana jest indywidualnie.