loader image

Liczba zadanych pytań

00928
zadaj pytanie

Zaburzenia połykania mogą być wystąpić w SM. Natomiast jeśli się pojawią wymagają diagnostyki w kierunku innych chorób. Należy skonsultować się z gastroenterologiem oraz wykonać odpowiednie badania obrazowe.

Nie należy samodzielnie wprowadzać suplementów przy obniżonym poziomie białych krwinek. Konieczne jest ustalenie, etiologii limfopenii, która często może być związana z mechanizmem działania leku. W przypadku limfopenii i częstych infekcji niezbędna jest pilna konsultacja lekarska.

Przewlekłe zmęczenie jest częstym objawem w stwardnieniu rozsianym i znacząco wpływa na jakość życia. W pierwszej kolejności należy wykluczyć inne możliwe wtórne przyczyny zmęczenia, takie jak niedobory czy zaburzenia snu. Leczenie może obejmować odpowiednie leki, suplementację oraz modyfikację stylu życia.

Stosowanie plastrów antykoncepcyjnych jest bezpieczne u kobiet chorujących na stwardnienie rozsiane i nie ma przeciwwskazań do ich używania. Sama choroba ani jej leczenie nie obniżają skuteczności tej formy antykoncepcji.

Tak! Stwardnienie rozsiane bywa trudne do rozpoznania, zwłaszcza gdy przebiega w sposób nietypowy lub postępujący od początku. Objawy mogą przypominać inne schorzenia, np. zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa. Dlatego bardzo ważna jest diagnostyka często wymaga czasu i rozszerzonych badań.

Neuroborelioza może dawać objawy i zmiany w rezonansie podobne do stwardnienia rozsianego, dlatego kluczowa jest dokładna diagnostyka różnicowa, w tym  badanie rezonansu magnetycznego mózgu i rdzenia kręgowego oraz badanie płynu mózgowo-rdzeniowego. Obecność zmian demielinizacyjnych w rdzeniu kręgowym jednak bardziej charakterystyczne dla SM.

Decyzja o zmianie leczenia zależy od wielu czynników, takich jak skuteczność terapii oraz aktywność choroby w badaniach obrazowych czy też tolerancja leku. Jeśli leczenie wysokoskuteczne jest dobrze tolerowane i nie obserwuje się progresji, nie ma konieczności jego zmiany. Warto poczekać i obserwować.

Tak! Choroby zapalne jelit mogą współistnieć ze stwardnieniem rozsianym. Istnieją terapie, które mogą być skuteczne zarówno w SM , jak i w chorobach zapalnych jelit. W przypadku Choroby Leśniewskiego-Crohna można stosować natalizumab, natomiast przy wrzodziejącym zapaleniu jelit ozanimod wydaje się być dobrym wyjściem. Dobór leczenia zawsze powinien być indywidualny i prowadzony we współpracy neurologa oraz gastroenterologa.

W pierwszej kolejności należy skoncentrować się na leczeniu onkologicznym. Terapie wysokoefektywne w stwardnieniu rozsianym silnie wpływają na układ odpornościowy i w czasie leczenia nowotworu powinny być wstrzymane. Po zakończeniu terapii onkologicznej możliwy jest powrót do leczenia SM. Decyzja podejmowana jest indywidualnie.

Same prążki oligoklonalne nie są wystarczające do rozpoznania stwardnienia rozsianego. Mogą występować w innych chorobach autoimmunologicznych. Kluczowy jest obraz kliniczny oraz wynik badania rezonansu, spełniający kryteria rozpoznania. W sytuacjach wątpliwych lepszym rozwiązaniem bywa obserwacja i kontrolne badania obrazowe niż pochopne postawienie diagnozy.