Objawy wzrokowe w SM
Objawy wzrokowe u osób ze stwardnieniem rozsianym
SM ma bardzo różnorodne objawy, które mogą, ale nie muszą pojawić się u każdego z Was. Jednym z częściej występujących symptomów są zaburzenia widzenia. Dziś przyjrzymy się najpopularniejszym z nim.
Pozagałkowe zapalenie nerwu wzrokowego, to jeden z częstszych objawów stwardnienia rozsianego. Kilkadziesiąt procent pacjentów z SM może go doświadczyć w ciągu swojego życia, a u ¼ to pierwszy symptom choroby. Jest ono wynikiem zapalenia pojawiającego się w nerwie wzrokowym, co powoduje zaburzenia widzenia. Czym może objawiać się zapalenie nerwu wzrokowego, co zauważysz?:
- obniżenie ostrości widzenia, zwykle jednostronne,
- ból gałki ocznej i oczodołu przy ruchach oka,
- zaburzenie widzenia barw, stają się on ciemniejsze lub „wybielone”, „wyprane”,
- mroczek centralny w polu widzenia,
- fosfeny, czyli błyski światła, gdy poruszasz oczami,
- zanik widzenia.
Zapalenie nerwu wzrokowego to objaw również innych schorzeń, choć jeśli go doświadczasz, a dodatkowo pojawiają się u Ciebie inne zmiany w mózgu (widoczne w badaniu rezonansu magnetycznego), to istnieje szansa, że masz SM. Należy też pamiętać, że wzrok może się pogorszyć w wyniku wystąpienia zjawiska Uhthoffa. Zjawisko Uhthoffa to czasowe pogorszenie się objawów SM będące efektem podwyższenia temperatury ciała, które ustępują, gdy temperatura ciała zejdzie do normy.
Do innych objawów wzrokowych w SM mogą należeć:
- dwojenie, czyli diplopia, spowodowana osłabieniem mięśni odpowiedzialnych za kontrolę konkretnych ruchów oczu, co z kolei wpływa na problemy z koordynacją i podwójny obraz.
- oscylopsja, czyli subiektywne odczucie drgania, skakania lub „pływania” widzianego obrazu,
- oczopląs, czyli rytmiczne, mimowolne ruchy gałek ocznych, w górę i w dół i z boku na bok.
Jeśli doświadczasz tych lub podobnych objawów, koniecznie skontaktuj się z lekarzem! Ważne, aby sprawdzić ich przyczynę i wykluczyć potencjalne dolegliwości. Jeśli jest to SM, szybki kontakt ze specjalistą i szybka diagnoza są niezwykle ważne, ponieważ pozwolą na sprawne włączenie leczenia hamującego postęp choroby.
