W ciągu ostatnich 20 miesięcy czterokrotnie miałem epizody, w których miałem lekkie zawroty głowy, problemy ze złapaniem ostrości widzenia, uczucie skołowania, rozdrażnienia samopoczucie jest wówczas na bardzo niskim poziomie. Dzieje się to o różnych porach dnia, objawy się pojawiają i odpuszczają, po czym czuję się świetnie. Czasem trwa to kilka minut kilkukrotnie w ciągu dnia, a czasem trwa to pół dnia. Takie okresy, w których objawy pojawiają się i znikają trwają od kilku dni do kilku tygodni. Potem mam kilka miesięcy spokoju. Czy SM może dawać takie objawy zmieniające się w ciągu dnia?
Panie Adamie, bardzo dziękuję za to pytanie. To jest dość powszechny problem i wielu pacjentów ma podobne objawy. Jednym słowem: tak, stwardnienie rozsiane i objawy stwardnienia rozsianego mogą wahać się w ciągu dnia. Natomiast zwykle są to objawy pod postacią nasilania się pewnego deficytu neurologicznego, który w trakcie chorowania się nabyło. I może na to się nakładać, na przykład, zjawisko Uhthoffa, czyli taka sytuacja, gdy deficyty, które SM u danej osoby już poczyniło, nasilają się w przegrzaniu. Natomiast w opisie Pana objawów są pewne wskaźniki, które mogą mówić, że ich przyczyna jest inna i bardziej powszechna i nie musi zależeć od SM, na przykład to, że występuje pełne, nagłe ustępowanie objawów po kilku sekundach, kilku minutach. Objawy niespecyficzne neurologicznie, na przykład uczucie skołowania, uczucie rozdrażnienia też mogą wskazywać na to, że nie jest to związane ze stwardnieniem rozsianym. Ponadto, wskazuje Pan na dużą zmienność czasową, a także to, że nie narasta u Pana deficyt neurologiczny – jak gdyby wycofuje się, ponieważ są okresy, w których czuje się Pan bardzo dobrze. W takich sytuacjach warto rozważyć alternatywne, częstsze i łagodniejsze rozpoznania albo i przyczyny. Mogą to być na przykład zaburzenia metaboliczne, zaburzenia hormonalne i taką diagnostykę należałoby sobie wykonać. Mogą to być również zaburzenia lękowe, somatyzacja, które, co bardzo chciałabym podkreślić, są realnymi objawami zaburzenia osi układ nerwowy-autonomiczny. I tak naprawdę wypadałoby to skonsultować z neurologiem, który Pana prowadzi i zweryfikować w kontekście całości Pana obrazu klinicznego i podstawowych objawów neurologicznych.
