Pani Anno, to pytanie jest złożone, bo mówi o dwóch bardzo poważnych obszarach zdrowia. Usunięcie jajników może rzeczywiście wpłynąć na stwardnienie rozsiane, głównie przez zaburzenia hormonalne, ale to nie oznacza pogorszenie samego stwardnienia rozsianego. Jest to wpływ dość indywidualny i da się go częściowo kontrolować. Dlaczego estrogeny są ważne w stwardnieniu rozsianym? Wydaje się, że mają działanie neuroprotekcyjne. W badaniach wykazano, że spadek rezerwy jajnikowej koreluje z niesprawnością. Obserwujemy równocześnie, że kobieta jest bardziej predysponowana do stwardnienia rozsianego. To stwardnienie rozsiane podlega modyfikacji, na przykład przez ciążę czy przez menopauzę. Dane są ograniczone, ale rzeczywiście spadek hormonów może powodować subiektywne pogorszenie funkcjonowania, ale nie powinno się to przekładać na zwiększenie liczby rzutów. Może się pojawić pogorszona tolerancja istniejących uszkodzeń. Trzeba wziąć jednak pod uwagę, że jest Pani osobą fizycznie sprawną, a Pani objawami są bóle pleców, przeczulica, drżenie nóg. Mogą one być zatem bardziej odczuwane, nie jest to jednak pewne i raczej możemy sobie z tym radzić różnymi sposobami. Natomiast mutacja BRCA1 i usunięcie jajników jest tak naprawdę zabiegiem ratującym życie, bo znacząco zmniejsza ryzyko raka piersi i raka jajnika. Stwardnienie rozsiane absolutnie nie jest żadnym przeciwwskazaniem, ponieważ Pani życie i bezpieczeństwo onkologiczne jest tutaj wybitnym priorytetem. Po zabiegu trzeba będzie ewentualnie, w przypadku wystąpienia jakichś objawów zaostrzenia, zastanowić nad leczeniem wspierającym, może ze strony ginekologów, może jakiejś hormonalnej terapii zastępczej, może modyfikacji leczenia modyfikującego przebieg choroby, może leczenia objawowego. Jest to wszystko do zrobienia, ale proszę zadbać o to, co jest priorytetem.